شماره تماس : 58925-021

تهویه مطبوع استخرهای شنا

lastweb-hiwlastweb-hiw
861 بازدید
تهویه مطبوع استخرهای شنا

تهویه مطبوع استخرهای شنا

در انتخاب مصالح سیستم تهویه مطبوع و کنترل های مورد استفاده در استخرهای شنا باید دقت زیادی صورت گیرد تا در اثر وجود رطوبت، محیط خورنده و یا به دلیل تقطیر بخار آب صدمه نبینند.
با تغذیه هوای تازه به محوطه استخر می توان شدت تقطیر آب و خوردگی را کنترل کرد.
در این صورت برای جلوگیری از اتلاف انرژی باید از سیستم های بازیافت حرارت استفاده کرد.
طراحی سیستم های تهویه مطبوع ، گرمایش و هوای تازه باید به گونه ای باشد که شرایط آسایش برای تماشاچیان و نیز شناگران داخل یا خارج آب فراهم شود.
از حرکت زیاد هوا و ایجاد کوران در سطح استخر باید اجتناب گردد.

 

تهویه مطبوع استخرهای شنا

اگر استخر دارای دیوار یا شیشه های مشرف به هوای آزاد است، کنترل تقطیر بخار و حرکت هوای سرد مشکل تر و پر هزینه تر خواد بود.
با منفی کردن فشار هوای محوطه استخر نسبت به فضاهای مجاور می توان آن را از فضاهای مجاور تفکیک کرد.
هنگامی که رطوبت هوای خارج مناسب باشد با تغذیه هوای تازه به مقدار کفی می توان تا حدودی پاسخگوی بارهای نهان بود.
وقتی رطوبت هوای خارج زیاد است لازم است از کویل دوباره گرمکن یا سایر سیستم های کنترل کننده رطوبت استفاده شود.

 

 

تهویه مطبوع استخرهای شنا

 

در این بخش سه نوع استخر بررسی خواهد شد:

۱ . استخر بدون تماشاچی

۲ . استخر با تماشاچی

۳ . استخرهای آب درمانی

سیستم های هوارسان استخرها معمولا برای سرمایش یا رطوبت زدایی با استفاده از ۱۰۰ درصد هوای تازه انتخاب می شود.
در فصول زمستان که رطوبت و درجه حرارت هوای خارج کمتر از شرایط طراحی استخر است، مقدار هوای تازه توسط یک رطوبت سنج کنترل می شود.
قسمت تماشاچیان باید سیستم تغذیه هوای مختص به خود داشته باشد و به دلیل رطوبت زیاد هوا و بوی کلر در محوطه استخر، برگشت یا تخلیه هوای محوطه استخر از قسمت تماشاچیان مجاز نیست.

چون باید در استخرها مقدار زیادی رطوبت از هوا گرفته شود، سیستم های تهویه مطبوع آنها باید از نوع تمام هوا باشد.
استفاده از عایق حرارتی در دیوارها، گرم نگاه داشتن کانال عبور لوله های استخر، استفاده از پرده هوای گرم در روی دیوارها و شیشه های مشرف به هوای آزاد و استفاده از پانل های تشعشعی موجب افزایش آسایش افراد خواهد شد.

 

 معیارهای طراحی در تهویه مطبوع استخرهای شنا:

شرایط طراحی استخرها به شرح زیر می باشد:

هوای داخل:

  • استخرهای معمولی ۷۵ تا ۸۵ درجه فارنهایت و رطوبت ۵۰ تا ۶۰ درصد
  • استخرهای آب درمانی ۸۰ تا ۸۵ درجه فارنهایت و ۵۰ تا ۶۰ درصد رطوبت

آب استخر:

  • استخرهای معمولی ۷۵ تا ۸۵ درجه فارنهایت
  • استخرهای آب درمانی ۸۵ تا ۹۵ درجه فارنهایت
  • استخرهای مسابقه ۷۲ تا ۷۵ درجه فارنهایت
  • استخرهای نگهداری حیوانات دریایی ۰۱۷ تا ۱۰۲ درجه فارنهایت

مقدار رطوبت نسبی استخرها نباید از مقادیر پیشنهاد شده کمتر باشد زیرا موجب اثر سرمایش تبخیری بر روی افراد خارج شده از آب و افزایش مقدار تبخیر از سطح استخر (که افزایش بار حرارتی استخر را به همراه دارد) خواهد شد.
رطوبت نسبی بیشتر از مقادیر پیشنهادی نیز علاوه بر تشدید خوردگی و تقطیر رطوبت، باعث عدم آسایش افراد خواهد شد.

مقدار حداقل هوای تازه در تهویه مطبوع استخرهای شنا:

هنگامی که برای دفع رطوبت از تغذیه هوای تازه استفاده می شود، مقدار هوا باید به حد کافی باشد تا بتواند آب تبخیر شده از سطح استخر را جذب و به خارج منتقل کند.
اگر از سیستم های رطوبت گیری مکانیکی برای این امر استفاده می شود، برای تعیین اندازه رطوبت گیر باید مقدار تبخیر آب محاسبه گردد.

اگر برای کنترل رطوبت فقط از تغذیه هوای جایگزین استفاده می شود، شرایط هوای خارج را باید در مناطق سردسیر به دقت مطالعه کرد زیرا در اکثر مواقع شرایط مناسب برای انتقال رطوبت وجود ندارد. نتایج محاسبات نشان داده است که در اغلب موارد باید هوای استخر را یک یا دو بار در ساعت تعویض کرد.
در اکثر مقررات وقتی برای استخر سیستم تهویه مطبوع وجود نداشته باشد ، تعداد دفعات تعویض هوا ۶ مرتبه در ساعت ذکر شده است.

اگر ظرفیت هوادهی هواساز (هوارسان) بیشتر از مقادیر محاسبه شده باشد، می توان مقداری هوای برگشت به دستگاه هواساز برگرداند.
در این صورت باید سیستم دارای فن برگشت – تخلیه باشد تا بتوان مقادیر هوای تازه ، هوای تخلیه و هوای برگشت را کنترل کرد به نحوی که در شرایط آب و هوای نامساعد نیز مقدار رطوبت و درجه حرارت قابل کنترل باشد.
در انتخاب فیلتر هوای دستگاه های هواساز (بخصوص فیلترهایی که مواد آنها با کلر موجود در هوا واکنش انجام می دهند) باید دقت کافی به عمل آید. مقدار صدای مجاز محوطه استخر حدود ۴۵ NC تا ۵۰ NC است.

 

 

تهویه مطبوع استخرهای شنا

 

سیستم تهویه مطبوع اختصاصی:

در ساخت و محوطه استخر نباید از فلزات آهنی استفاده کرد و از بام و دیوارها باید توسط عایق های ضد رطوبت محافظت شود.
به دلیل احتمال ایجاد رطوبت زیاد، برای سقف های کاذب، سیستم تهویه مطبوع اختصاصی در نظر گرفت.
رعایت نکردن این موضوع موجب خوردگی پنهان سقف کاذب، لامپ ها، تکیه گاه ها و سایر اجزا خواهد شد.

تمام اجزا سیستم گرمایش، توزیع هوا و هواساز ها که در تماس مستقیم یا غیر مستقیم با هوای خورنده استخر قرار دارند باید از جنس مواد مقاوم انتخاب شوند. چنانچه رعایت این موضوع از نظر اقتصادی میسر نیست ، باید این اجزا را با موادی که مقاومت آنها در برابر خوردگی زیاد است، پوشاند. کانال های هوای ناحیه استخر را می توان از جنس آلومینیوم، فولاد گالوانیزه و یا سایر مواد مقاوم در برابر زنگ زدگی انتخاب کرد.

فشار محوطه استخر باید حدود ۰٫۰۵ تا ۰٫۱۵ in.w کمتر از فضاهای مجاور باشد.
هوای ورودی به استخر را می توان از طریق ناحیه دوش ها و توالت ها تخلیه کرد ولی بهتر است سیستم تخلیه هوای این ناحیه مجزا باشد.
اتاق های رختکن و اداری دارای تغذیه مستقل هستند و فشار آنها نسبت به محوطه استخر مثبت است.

دسته بندی مقالات
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بازگشت به بالا
سبد خرید
No products in the cart.
ورود به سایت